Η χελώνη επίχωσης του Διάδη

Προηγούμενo Έκθεμα                                                                                                                   Επόμενο έκθεμα

ΕΚΘΕΜΑΤΑ    >    Η πολιορκητική τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων    >   

Η χελώνη επίχωσης του Διάδη


Χρησιμοποιούνταν στις πολιορκίες για την ισοπέδωση του εδάφους και την επίχωση των αμυντικών τάφρων ώστε να γίνεται ευχερέστερη η προσέγγιση των άλλων πολιορκητικών μηχανών. Αποτελούνταν από έναν τροχήλατο ξύλινο κλωβό που έφερε μια τετράριχτη στέγη κάλυψης περίπου 120 τετραγωνικών μέτρων για την προστασία του προσωπικού εκσκαφής και επιχωμάτωσης. Τα εκτεθειμένα τοιχώματά της, ήταν επενδυμένα με φύλλα σιδήρου, πλέγματα λεπτών νωπών κλαδιών, ζυμωμένο πηλό με μαλλί και παραγεμισμένα νωπά δέρματα και προβιές (με άχυρα ή πράσινα φύκια εμποτισμένα σε ξύδι) για την εξουδετέρωση των εμπρηστικών βελών και την απόσβεση του πλήγματος των εχθρικών εκτοξευόμενων λίθων. Ένα ευφυές σύστημα τοποθέτησης των περιστρεφόμενων εδράνων των αξόνων των τροχών («αμαξόποδων») επέτρεπε την εμπρόσθια, πλάγια και διαγώνιο μετακίνησή της. Σε ένα άλλο είδος χελώνης, τις χελώνες εκσκαφής («ορυκτίδες»), η εμπρόσθια έδρα είναι κατακόρυφη για την καλύτερη επαφή με το τείχος και την ευκολότερη δολιοφθορά του από τους σκαπανείς της.

ΠΗΓΕΣ: «Βιτρούβιος, Περί αρχιτεκτονικής Χ», «Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Δημήτριος», «Διόδωρος ο Σικελιώτης, Ιστορία», «Αθήναιος, Περί μηχανημάτων»,«Φίλων ο Βυζάντιος, Παρασκευαστικά και πολιορκητικά»